Pytanie- Jeden z pacjentów w kilka- kilkanaście godzin po technikach manualnych wykonanych w czasie terapii zauważył problemy z głębokim oddychaniem, narzekał na uczucie ciężkości na klatce piersiowej i świszczący oddech. Co było przyczyną w/w problemów i w jaki sposób można zwiększyć komfort pacjenta po technikach manualnych?
Odpowiedź- Świszczący oddech i problemy z głębokim oddychaniem kilka-kilkanaście godzin po technikach manualnych jest charakterystyczne dla pacjentów z przewlekłą chorobą oskrzelowo-płucną. Drugą grupą pacjentów z w/w objawami bedą pacjenci charakteryzujący się brakiem strefy apozycji przepony po stronie lewej.
Po terapii manualnej i „otwarciu” funkcjonalnym dróg oddechowych, pacjent musi umieć włączyć mięśnie skośne brzucha lewej strony w celu osiągnięcia opozycji dla lewej przepony niezbędnej dla funkcjonalnego oddychania przeponowego. Proszę upewnić się,że pacjent wykonuje ćwiczenia wspomogające lewe mięśnie brzucha (odwiedzenie odcinka piersiowego po stronie lewej).
Link do strony w języku angielskim
Pytanie-Secjalizuję się w dysfunkcjach dna miednicy. Pracuję teraz z pacjentem, który ma problemy z zatwardzeniem oraz związanymi z tym bólami. Zakres ruchu stawu biodrowego jest bardzo ograniczony jako wynik złej rekowalescencji po całkowitej protezie stawów biodrowego i kolanowego. Moje pytanie związane jest z wpływem przysiadu na dno miednicy.
Odpowiedź – Proszę zaznajomić się z broszurą napisaną przez Jonathan-a Isbit-a pod orginalnym tytułem „Nature’s Platform”, która zawiera dużo odpowiedzi na temat funkcjonalnego przysiadu.
Trudno jest przewidzieć w jakiej pozycji znajduje się miednica twojego pacjenta, ale w lewym łańcuchu przednim wewnętrznym jak i w łańcuchu tylnym zewnętrznym miednica jest przesunięta do przodu i kość ogonowa położona jest w wyproście osłabiając funkcję mięśni dna miednicy. Mięsień łonowo- odbytniczy(przyczepy znajdują się na kości łonowej i kości ogonowej)jest w fazie skrócenia zaciskając zwieracz odbytu doprowadzając do bólów związanych z zatwardzeniem.
Funkcjonalny przysiad pozwala na zgięcie kości ogonowej, obniżenie pozycji żeber, przesunięcie ciężaru ciała nad stawy biodrowe co umożliwi rozluźnienie mięśni dna miednicy i mięśnia łonowo- odbytniczego. W następstwie tego, siła grawitacji i ucisk ud na okrężnicę wspomoże wydalanie kału co zastąpi aktywny ucisk na dno miednicy przez pacjenta (manewr Valsalvy - z ang. Valsalva maneuver),w czasie którego mięsień łonowo- odbytniczy jest napięty.
Wielu pacjentów nie potrafi wykonać funkcjonalnego przysiadu. Dlatego ćwiczenia zalecane przez PRI od samego początku wprowadzają element przysiadu.
Jest bardzo ważne, aby w czasie przysiadu przenieść ciężar ciała na pięty z napiętymi mięśniami brzucha.
Link do strony w języku angielskim
Leczenie chirurgiczne jest jedynym sposobem na całkowite połączenie rozdzielonych włókien mięśniowych. Jednak PRI nie zawsze zaleca tej metody, gdyż może to tylko doprowadzić do dalszych komplikacji. Celem leczenia według PRI powinno być przybliżenie rozdzielonych włókien mięśniowych pozwalając organizmowi na próbę naturalnego ich połączenia.
W przypadku rozdzielenia włókien mięśnia prostego brzucha, wartość kąta mostka (między rekojęścią a trzonem) będzie obniżona. Dolne żebra będą położone w rotacji zewnętrznej co doprowadzi do stanu hiperwentylacji. Oznacza to, że w momencie wdechu, żebra będące w rotacji zewnętrznej (jama klatki piersiowej powiększona) doprowadzą do dalszego, niefunkcjonalnego zwiększenia rozmiarów klatki piersiowej i oddalenia się przyczepów mięśni brzucha.
Lecznie ortopedyczne powinno więc być skierowane na zwiększenie ruchomości części piersiowej kręgosłupa co pozwoli na funkcjonalną pracę mięśni skośnych brzucha. Mięśnie skośne brzucha będą spełniać funkcję opozycji dla przepony rotując wewnętrznie dolne żebra i ściągając je do dołu co doprowadzi do zgięcia kregosłupa lędźwiowo- piersiowego umożliwiając łączenie się rozdzielonych części mięśnia prostego brzucha.
Link do strony w języku angielskim
Pytanie – Dlaczego tak wiele ćwiczeń w systemie PRI opartych jest na izometrycznym napięciu mięśni? Dlaczego nie stosujemy ćwiczeń izotonicznych z oporem?
Odpowiedź - Techniki niemanualne PRI ułożone są według aktywowanych mięśni, pozycji i stopnia trudności wykonania. Dlatego każda kolejna technika wymaga zwiększonej integracji nerwowo-mięśniowej, zwiększonej inhibicji wzorców kompensacyjnych i zwiększonej, wielopoziomowej organizacji trójpłaszczyznowej w danej pozycji. Aby osiągnać kolejny poziom integracji, pacjent musi umieć znaleść i napiąć izometrycznie specyficzny mięsień w danej pozycji. Celem jest wykreowanie nawyków i strategii pozwalających na “włączenie” całej grupy mięśni pozwalającej na wykonanie prawidłowego ruchu bez kompensacyjnych wzorców.
Wiele zaawansowanych ćwiczeń zawiera ruch izotoniczny z oporem, jednak ćwiczenia podstawowe służą do inhibicji nieporządanych wzorców (kompensacji) i ich celem jest prawidły ruch bez kompensacji . Bez świadomości i umiejętności napięcia izometrycznego danego mięśnia, zaawansowane neuromotorycznie ćwiczenia lub aktywności dnia codzienengo mogłyby doprowadzić do zaburzeń funkcjonalnych związanych z danym mięśniem a zarazem do powstawania nowych kompensacji.
Link do strony w języku angielskim
