Pytanie- W przypadku skoliozy z rotacją prawostronną na podłożu łańcucha lewego przedniego wewnętrznego( L AIC)łopatki powinny by w pozycji typu pierwszego po stronie prawej i trzeciego po stronie lewej. Spodziewałbym się, że pozycja łopatek będzie w górnych granicach charakteryrstycznych dla danego typu.
Odpowiedź– Zgadza się! Zwykle w skoliozach „niepatologicznych”, pacjent będzie miał garb żebrowy po stronie prawej z rotacją i łukiem wypukłym odcinka piersiowego tej samej strony i łopatkami w pozycji typu pierwszego po stronie prawej i trzeciego po stronie lewej. Występuje wiele innych możliwości zależnych od stopnia rotacji, kompensacji i liczby łuków skoliozy(skoliozy „patologiczne”).
U każdego w/w pacjenta występuje pewien stopień rotacji kręgosłupa. Pozycja łopatek będzie zależna nietylko od wielkości łuków skoliozy (wklęsłych i wypukłych) i położenia wierzchołka skoliozy, ale także od kompensacyjnej funkcji mięśni dźwigaczy łopatek, mięśni czoworobocznych górnych, mięśni piersiowych, mięśni mostkowo-obojczykowo-sutkowych, mięśni równoległobocznych.
Link do strony w języku angielskim
Po osiągnięciu stanu neutralnego miednicy, przysiad jest wskazany ze względu na to, że:
- wspomaga pracę układu oddechowego, trawiennego i wydalniczego
- wspomaga mięśnie brzucha i mięśnie dna miednicy (przepona miedniczna) jako opozycję dla pracy przepony piersiowej porzez ucisk ud na jamę brzuszną
- pozwala na osiągnięcie pełnego zakresu ruchu w stawach biodrowych, kolanowych, skokowych, w stawach kręgosłupa.
Według badań wykonanych na Azjatach w latach 90 ostatniego wieku, większość kobiet tamtej części świata miała dużo lepiej rozwinięte mięśnie dna miednicy. Zdjęcia rtg pokazały bardzo małe zmiany artretyczne stawów kolanowych, biodrowych czy kręgosłupa w porównaniu do kultury zachodniej. W kulturze wschodniej przysiad jest pozycją, w której ludzie odpoczywają, dyskutują i oczywiście wydalają zbędny materiał w postaci kału.
W kulturze zachodniej krzesło i sedes (sedes stał sie tak naprawdę popularny dopiero w ostatnich 150 lat) stanowią główny element architektury. Krzesło jest problemem samym w sobie jako, że pozycja siedząca jest rozpatrywana przez wielu jako jedna z przyczyn chorób cywilizacyjnych.
Dostajemy wiele pytań na temat leczenia metodą oferowaną przez PRI w specyficznych diagnozach takich jak dyskopatie, bóle pleców, stawów krzyżowo-biodrowych itp. Związane jest to z tym,że większość terapeutów stara się znaleźć protokoły ćwiczeń czy całe algorytmy leczenia i używać ich w celu zmniejszenia bólu. Zmniejszenie bólu nie jest jednak celem samym w sobie w metodzie PRI. Celem jest odbudowa poprawnej, wrodzonej funkcji całego organizmu, za którą (w większości przypadków ) będzie postępować ograniczenie nocyceptywnej stymulacji.
Aby pomóc terapeutom w ich pracy, Instytut stworzył pełne algorytmy leczenia specyficzne dla danej dysfunkcji organizmu, które są oparte na łańcuchach mięśniowych charakterystycznych dla każdego człowieka.
Uważamy jednak z Michałem,że używanie tych algorytmów bez poznania całego systemu PRI może okazać sie nieskuteczne i ograniczyć zrozumienia tej metody. Według badań opublikowanych w latach 90 około 70 % pacjentów z bólami kręgosłupa nie jest poprawnie zdiagnozowana. Diagnoza „ból pleców” czy „ lumbago” nie oddaje pełnego stanu pacjenta. Wyniki badań MRI (rezonans magnetyczny) w 40 % dają wyniki negatywno –pozytywne. Pacjenci nie odczuwający żadnego bólu mają duże zmiany zwyrodnieniowe lub dyskowe według radiologów opisujących te zdjęcia.
Ze względu na swoje cele, metoda PRI może być praktycznie stosowana z każdym pacjentem bez względu na dysfunkcje i chorobę. Praktycznie nie ma żadnych bezwzględnych przeciwskazań do tej metody, mogą występować przeciwskazania względne do terapii manualnej (technik manualnych używanych przez Instytut). Dzięki temu PRI nie zawęża się do leczenia tylko pacjentów z dyskopatiami, nerwobólami, wysiękami stawowymi itp. Leczenie PRI jest i bedzie skuteczne w każdej jednostce chorobowej ze względu na odbudowę funkcji a nie orientację na ból. Metoda PRI może być używana w szkołach w czasie ćwiczeń korekty wad postawy, w sporcie w celu osiągnięcia poprawnego, nieskompensowanego ruchu i oczywiście w rehabilitacji ruchowej pacjentów ambulatoryjnych.
Zapraszamy do zapisywania na kurs “Miokinematyczna odbudowa wzorców zespołu lędźwiowo – miedniczno – udowego” przez naszą stronę pod linkiem “Kursy”. Należność za kurs prosimy wpłacać w momencie rejestracji. Cenę podaliśmy w dolarach, aby było to zgodne z cenami w USA.
Jeżeli planujecie Państwo wpłatę w złotówkach, prosimy używać przelicznika według Narodowego Banku Polskiego ,“kurs średni” na dany dzień, w którym będzie wypełniania rejestracja.
Potwierdzenie kursu z dokładnym adresem obiektu, podamy na 8 tygodni przed datą szkolenia na stronie PRI- prosimy sprawdzać
Po wielokrotnych zmianach i przeróbkach ustaliliśmy terminy kursów na ten rok. Ze szczegółowym rozkładem można zapoznać się klikając na link.
Dodatkowo planujemy dwa kursy w grudniu, których dokładne terminy zostaną dodane wkrótce.
Drugi kurs z całego cyklu(“Postural Respiration”- “Poprawa funkcji kompleksu piersiowo – brzusznego”) będziemy mogli zaprezentować dopiero w 2011 roku.
Pytanie- Czy są przeciwskazania do technik manualnych u pacjenta z problemami oddechowymi ( np. duszności) z chorobą sarkoidozy?
Odpowiedź- Nie ma żadnych przeciwskazań do technik manualnych. Wręcz przeciwnie, techniki manualne PRI powinny zwolnić progresję choroby. Oddychanie przeponowe w chorobach płuc powinno być głównym elementem rehabilitacji/leczenia, gdyż zwłóknienie płuc, niewydolności oddechowe, nadciśnienie płucne stanowią jedną z głównych przyczyn śmierci i niepełnosprawności w naszym społeczeństwie.
Link do strony w języku angielskim
Pytanie- Moje pytanie dotyczy ćwiczenia „przysiadu z mięśniem zębatym przednim w staniu”demonstrowanego w czasie kursu w celu inhibicji m. czworobocznego dolnego. Próbowałam używać tego samego ćwiczenia, jednak pacjenci mają problem z propriocepcją m. zębatego przedniego i nie widzą różnicy w napięciu m. czworobocznego dolnego lub pozycji łopatki. Jedynie co czują to napięcie m. czworogłowych ud. W czasie wykonywanego ruchu starałam się, żeby pacjenci utrzymali zgięcie odcinka lędźwiowego poprzez tyłopochylenie miednicy z ciężarem ciała na piętach i przedramionach. Na co jeszcze powinnam zwrócić uwagę, aby to ćwiczenie było w pełni efektywne, aby osiągnąć skutek taki jak Ron w czasie kursu?
Odpowiedź- Wykonujesz to ćwiczenie poprawnie. Musisz tylko zwrócić uwagę na to, aby pacjent wciskając przedramiona w ścianę nie przesuwał klatki piersiowej do przodu, w stronę ściany (wyprost odcinka piersiwoego). Głównym elementem w celu „znalezienia” m. zębatego przedniego jest oparcie łokci na ścianie z jednoczesnym odsunięciem klatki piersiowej od ściany (zgięcie odcinka piersiowego).
Link do strony w języku angielskim
Pytanie- Moje pytanie dotyczy możliwości wyizolowania części guzkowo-nadkłykciowej mięśnia przywodziciela wielkiego od całego mięśnia. W czasie wykonywania „cofnięcia lewym przywodzicielem w leżeniu na boku prawym” pacjenci często czują napięcie mięśnia przywodziciela w części proksymalnej w okolicach pachwiny. Zastanawiam się czy pacjenci ci nie substytują mięśnia przywodziciela wielkiego przywodzicielem małym, który nie ma tak dobrego ramienia siły i jest mniej funkcjonalny w przybliżaniu głowy kości udowej na panewkę. Czy wykonywanie tego ćwiczenia nie powinno być bardziej specyficzne w celu napięcia części dystalnej mięśnia przywodziciela wielkiego?
Odpowiedź- Celem „cofnięcia lewym przywodzicielem w leżeniu na boku prawym”jest efektywne przybliżenie głowy kości udowej na panewkę w czasie ruchu panewki i kości miednicznej w kierunku tylnym i kości udowej do rotacji wewnętrznej. Grupa mięśni przywodzicieli, nie tylko część guzkowo- nadkłykciowa, jest używana do ukierunkowania ruchu panewki i przybliżenia głowy kości udowej na panewkę. Część guzkowo- nadkłykciowa przywodziciela wiekiego jest najbardziej skuteczna/efektywna w tym ruchu ze względu na rotację wewnętrzną stawu panewkowo- udowego(AF IR) i rotację wewnętrzną stawu udowo- panewkowego (FA IR). Odizolowanie tych włókien mięśniowych jest nie tylko niemożliwe, ale też bezcelowe w celu osiągnięcia rotacji wewnętrznej stawu panewkowo- udowego(AF IR)i wzmocnienia propriocepcji tego stawu. Technika ta, jest głównie używane jako ćwiczenie podstawowe w osiągnięciu optymalnej pozycji stawu panewkowo- udowego(AF IR) podczas ruchu rotacji wewnętrznej stawu udowo- panewkowego (FA IR). Pacjenci powinni być natychmiast przesuwani na następny etap rehabilitacji po osiągnięciu dobrej kontroli mięśni przywodzicieli bez kompensacyjnego wyprostu kręgosłupa i niefunkcjonalnego oddychania.
Link do strony w języku angielskim
Pytanie- Jeden z pacjentów w kilka- kilkanaście godzin po technikach manualnych wykonanych w czasie terapii zauważył problemy z głębokim oddychaniem, narzekał na uczucie ciężkości na klatce piersiowej i świszczący oddech. Co było przyczyną w/w problemów i w jaki sposób można zwiększyć komfort pacjenta po technikach manualnych?
Odpowiedź- Świszczący oddech i problemy z głębokim oddychaniem kilka-kilkanaście godzin po technikach manualnych jest charakterystyczne dla pacjentów z przewlekłą chorobą oskrzelowo-płucną. Drugą grupą pacjentów z w/w objawami bedą pacjenci charakteryzujący się brakiem strefy apozycji przepony po stronie lewej.
Po terapii manualnej i „otwarciu” funkcjonalnym dróg oddechowych, pacjent musi umieć włączyć mięśnie skośne brzucha lewej strony w celu osiągnięcia opozycji dla lewej przepony niezbędnej dla funkcjonalnego oddychania przeponowego. Proszę upewnić się,że pacjent wykonuje ćwiczenia wspomogające lewe mięśnie brzucha (odwiedzenie odcinka piersiowego po stronie lewej).
Link do strony w języku angielskim
Pytanie-Secjalizuję się w dysfunkcjach dna miednicy. Pracuję teraz z pacjentem, który ma problemy z zatwardzeniem oraz związanymi z tym bólami. Zakres ruchu stawu biodrowego jest bardzo ograniczony jako wynik złej rekowalescencji po całkowitej protezie stawów biodrowego i kolanowego. Moje pytanie związane jest z wpływem przysiadu na dno miednicy.
Odpowiedź – Proszę zaznajomić się z broszurą napisaną przez Jonathan-a Isbit-a pod orginalnym tytułem „Nature’s Platform”, która zawiera dużo odpowiedzi na temat funkcjonalnego przysiadu.
Trudno jest przewidzieć w jakiej pozycji znajduje się miednica twojego pacjenta, ale w lewym łańcuchu przednim wewnętrznym jak i w łańcuchu tylnym zewnętrznym miednica jest przesunięta do przodu i kość ogonowa położona jest w wyproście osłabiając funkcję mięśni dna miednicy. Mięsień łonowo- odbytniczy(przyczepy znajdują się na kości łonowej i kości ogonowej)jest w fazie skrócenia zaciskając zwieracz odbytu doprowadzając do bólów związanych z zatwardzeniem.
Funkcjonalny przysiad pozwala na zgięcie kości ogonowej, obniżenie pozycji żeber, przesunięcie ciężaru ciała nad stawy biodrowe co umożliwi rozluźnienie mięśni dna miednicy i mięśnia łonowo- odbytniczego. W następstwie tego, siła grawitacji i ucisk ud na okrężnicę wspomoże wydalanie kału co zastąpi aktywny ucisk na dno miednicy przez pacjenta (manewr Valsalvy - z ang. Valsalva maneuver),w czasie którego mięsień łonowo- odbytniczy jest napięty.
Wielu pacjentów nie potrafi wykonać funkcjonalnego przysiadu. Dlatego ćwiczenia zalecane przez PRI od samego początku wprowadzają element przysiadu.
Jest bardzo ważne, aby w czasie przysiadu przenieść ciężar ciała na pięty z napiętymi mięśniami brzucha.
Link do strony w języku angielskim
Leczenie chirurgiczne jest jedynym sposobem na całkowite połączenie rozdzielonych włókien mięśniowych. Jednak PRI nie zawsze zaleca tej metody, gdyż może to tylko doprowadzić do dalszych komplikacji. Celem leczenia według PRI powinno być przybliżenie rozdzielonych włókien mięśniowych pozwalając organizmowi na próbę naturalnego ich połączenia.
W przypadku rozdzielenia włókien mięśnia prostego brzucha, wartość kąta mostka (między rekojęścią a trzonem) będzie obniżona. Dolne żebra będą położone w rotacji zewnętrznej co doprowadzi do stanu hiperwentylacji. Oznacza to, że w momencie wdechu, żebra będące w rotacji zewnętrznej (jama klatki piersiowej powiększona) doprowadzą do dalszego, niefunkcjonalnego zwiększenia rozmiarów klatki piersiowej i oddalenia się przyczepów mięśni brzucha.
Lecznie ortopedyczne powinno więc być skierowane na zwiększenie ruchomości części piersiowej kręgosłupa co pozwoli na funkcjonalną pracę mięśni skośnych brzucha. Mięśnie skośne brzucha będą spełniać funkcję opozycji dla przepony rotując wewnętrznie dolne żebra i ściągając je do dołu co doprowadzi do zgięcia kregosłupa lędźwiowo- piersiowego umożliwiając łączenie się rozdzielonych części mięśnia prostego brzucha.
Link do strony w języku angielskim
Pytanie – Dlaczego tak wiele ćwiczeń w systemie PRI opartych jest na izometrycznym napięciu mięśni? Dlaczego nie stosujemy ćwiczeń izotonicznych z oporem?
Odpowiedź - Techniki niemanualne PRI ułożone są według aktywowanych mięśni, pozycji i stopnia trudności wykonania. Dlatego każda kolejna technika wymaga zwiększonej integracji nerwowo-mięśniowej, zwiększonej inhibicji wzorców kompensacyjnych i zwiększonej, wielopoziomowej organizacji trójpłaszczyznowej w danej pozycji. Aby osiągnać kolejny poziom integracji, pacjent musi umieć znaleść i napiąć izometrycznie specyficzny mięsień w danej pozycji. Celem jest wykreowanie nawyków i strategii pozwalających na “włączenie” całej grupy mięśni pozwalającej na wykonanie prawidłowego ruchu bez kompensacyjnych wzorców.
Wiele zaawansowanych ćwiczeń zawiera ruch izotoniczny z oporem, jednak ćwiczenia podstawowe służą do inhibicji nieporządanych wzorców (kompensacji) i ich celem jest prawidły ruch bez kompensacji . Bez świadomości i umiejętności napięcia izometrycznego danego mięśnia, zaawansowane neuromotorycznie ćwiczenia lub aktywności dnia codzienengo mogłyby doprowadzić do zaburzeń funkcjonalnych związanych z danym mięśniem a zarazem do powstawania nowych kompensacji.
Link do strony w języku angielskim
Pytanie- W mojej praktyce klinicznej mam często do czynienia z pacjentami z dłuższą kończyną dolną lewą pomimo tego, że kolec biodrowy przedni górny po tej samej stronie jest przesunięty do przodu w stosunku do prawego. Czy jest to wynikiem zwiększonego napięcia prawych mięśni brzucha czy przyczyna leży w przodopochyleniu miednicy po lewej stronie?
Odpowiedź- W większości przypadków, funkcjonalne wydłużenie kończyny dolnej lewej związane jest z rozciągnięciem więzadła biodrowo-udowego lub łonowo-udowego. W tych przypadkach pracujemy nad zwiększeniem aktywności mięśnia pośladkowego średniego lewej strony. Kolejną przyczyną funkcjonalnego wydłużenia kończyny dolnej lewej jest rozciągnięcie przedniej torebki lub skurczenie tylnej torebki stawu biodrowego.
* Statystycznie, anatomiczna( niefunkcjonalna) różnica w długości kończyn występuje tylko u około 1-2 % społeczeństwa.
Link do strony w języku angielskim
Pytanie- Dlaczego stopień „0” przypisywany jest osłabieniu mięśni zasłaniaczy? Czy nie powinniśmy tu mówić o osłabieniu wszystkich rotatorów zewnętrznych? Poza tym czy jest to zasłaniacz zewnętrzny i wewnętrzny czy tylko wewnętrzny?
Odpowiedź- Mięsień zasłaniacz wewnętrzny i zewnętrzny są mechanicznie w najlepszym położeniu, aby przesunąć panewkę na kość udową. Jezeli pacjent nie potrafi podnieść dolnego st. skokowego od podłoża, możliwość przesunięcia panewki do kości udowej lub kości udowej do panewki jest ograniczona. Doprowadzi to do ograniczeń funkcjonalnych w płaszczyźnie czołowej i poprzecznej.
Mięśnie pośladkowy średni i wielki są mięśniami opozycyjnymi do łańcucha przedniego wewnętrznego.
Link do strony w języku angielskim
Wciaż staramy się ustalić dokładne daty kursów na rok 2010.
Mamy nadzieję przekazać terminy “Miokinematycznej odbudowy wzorców zespołu lędźwiowo – miedniczno – udowego” wkrótce.
Przepraszamy za opóźnienie.
Page 2 of 3 pages < 1 2 3 >
Sprawdź poprzednie wpisy w archiwum
