Dysfunkcje dna miednicy v. funkcjonalny przysiad…
Pytanie-Secjalizuję się w dysfunkcjach dna miednicy. Pracuję teraz z pacjentem, który ma problemy z zatwardzeniem oraz związanymi z tym bólami. Zakres ruchu stawu biodrowego jest bardzo ograniczony jako wynik złej rekowalescencji po całkowitej protezie stawów biodrowego i kolanowego. Moje pytanie związane jest z wpływem przysiadu na dno miednicy.
Odpowiedź – Proszę zaznajomić się z broszurą napisaną przez Jonathan-a Isbit-a pod orginalnym tytułem „Nature’s Platform”, która zawiera dużo odpowiedzi na temat funkcjonalnego przysiadu.
Trudno jest przewidzieć w jakiej pozycji znajduje się miednica twojego pacjenta, ale w lewym łańcuchu przednim wewnętrznym jak i w łańcuchu tylnym zewnętrznym miednica jest przesunięta do przodu i kość ogonowa położona jest w wyproście osłabiając funkcję mięśni dna miednicy. Mięsień łonowo- odbytniczy(przyczepy znajdują się na kości łonowej i kości ogonowej)jest w fazie skrócenia zaciskając zwieracz odbytu doprowadzając do bólów związanych z zatwardzeniem.
Funkcjonalny przysiad pozwala na zgięcie kości ogonowej, obniżenie pozycji żeber, przesunięcie ciężaru ciała nad stawy biodrowe co umożliwi rozluźnienie mięśni dna miednicy i mięśnia łonowo- odbytniczego. W następstwie tego, siła grawitacji i ucisk ud na okrężnicę wspomoże wydalanie kału co zastąpi aktywny ucisk na dno miednicy przez pacjenta (manewr Valsalvy - z ang. Valsalva maneuver),w czasie którego mięsień łonowo- odbytniczy jest napięty.
Wielu pacjentów nie potrafi wykonać funkcjonalnego przysiadu. Dlatego ćwiczenia zalecane przez PRI od samego początku wprowadzają element przysiadu.
Jest bardzo ważne, aby w czasie przysiadu przenieść ciężar ciała na pięty z napiętymi mięśniami brzucha.
Link do strony w języku angielskim
